The Day As Heaven Wept

The Day As Heaven Wept

One of man's darkest chapter, it has just begun

In the sign of the cross they rise

It's the epoch of the inquisition

Too many brothers and sisters have died

-

...left with no life inside to be awakened

They will never see the moming sun again

Hypocrisy killed the forsakened

Who thought, faith would be their only friend

Faith would be their only friend

-

The scenery shows the ashes of some who tried to refuse

Rising smoke becomes one with the dim light of the pale and lurid moon

Can dark clouds hide the hidden from the mighty eye of god?

Using his name on the pretext of deciding who's allowed to live... and who's not!

(it's a very dark night, nobody outside...

Silence wrapps up the land, as suddenly

Hoof beats destroy all sleep

In a very dark night...)

-

Who's allowed to live... and who's not!

-

From high above the lord silently watches and grieves

And sadness rises from his inner deep

"for thou, my son hath been crucified..."

All the angels laid down their trumpets and cried

-

"one shalt be sent to foresee mankind's death!

Rain shalt be my tears and thunder my wrath!"

Sitting on his throne, left of all hope he once kept

On the day, as heaven wept

-

As heaven wept

Cennetin Ağladığı Gün

Adamın en karanlık bölümünün biri , henüz başlamıştı

Haçın işaretinde yükselirler

Bu engizisyon çağıydı

Çok fazla erkek ve kız kardeş öldü

İçinde uyanabilecek hic bir hayat bırakma

Asla sabah güneşini görmeyecekler

İki yüzlülük terkedilmişi öldürdü

Kim düşünürdü ,inancın onların tek arkadaşı olacağını

İnancın onların tek arkadaşı olacağını

Dekor bazı ayaklanmaya çalışanların küllerini gösteriyor

Yükselen duman solgun ve korkunç ayin ışığıyla bir oluyor

Kara bulutlar saklananı tanrının güçlü gözünden saklayabilirmi?

Onun ismini kimlerin hayatta kalacağına karar vermekte kullanıyor ve kimlerin öleceğini !

(çok karanlık bir gece , dışarda kimse yok...

Sessizlik ülkeyi sardı , birdenbire

Toynak sesi bütün uykuyu yokeder

Çok karanlık bir gecede...)

Kimin hayatta kaldığı ve kimin kalmadağı !

Çok yükseklerdeki tanrı sessizce izledi ve yas tuttu

Ve mutsuzluk içindeki derinlikten yükselir

"senin icin , oğlum çarmıha gerildi..."

Bütün melekler borazan seslerini ve ağlamalarını aşağı bıraktı

"biri gönderilecek insaoğlunun ölümünü önceden görmek için!

Yağmur benim göz yaşlarım olacak , yıldırım ise öfkem !"

Tanrı tahtında otururken birzamanlar sakladığı tüm umutları bıraktı

Cennetin ağladığı gün gibi

Cennetin ağladığında...