Nobody Home

Nobody Home

I got a little black book with my poems in.

Got a bag, got a toothbrush and a comb.

When i'm a good dog they sometimes throw me a bone.

I got elastic bands keeping my shoes on.

Got those swollen hands blues.

Got thirteen channels of shit on the tv to choose from.

I got electric light,

And i got second sight.

Got amazing powers of observation.

And that is how i know,

When i try to get through,

On the telephone to you,

There'll be nobody home.

I got the obligatory hendrix perm,

And the inevitable pinhole burns,

All down the front of my favorite satin shirt.

I got nicotine stains on my fingers.

I got a silver spoon on a chain.

Got a grand piano to prop up my mortal remains.

I've got wild, staring eyes.

And i got a strong urge to fly,

But i got nowhere to fly to ...fly to... fly to... fly to.

Oooo babe,

When i pick up the phone,

There's still nobody home.

I got a pair of gohill boots,

And i got fading roots.

Evde Kimse Yok

Küçük bir siyah defterim var, içinde şiirlerim

Bir çantam var, içinde tarağım ve diş fırçam

Sadık bir köpek olduğumda, bazen kemik atarlar önüme

Ayakkabılarımı koruyan elastik şeritlerim var

O kabarmış mavi ellerim

On üç kanallı boktan televizyonum var, seç istediğini

Elektrik ışığım var

Ve ileriyi görme yeteneğim

Şaşırtıcı gözlem gücüm de var

Her şeyi nasıl bildiğim ortada

Sona ulaşmaya çabalarken telefonda

Kimse olmayacak evde biliyorum

Zorunlu hendrix iznim var

Ve kaçınılmaz iğne deliklerinin yanması

Hepsi önünde, en sevdiğim saten gömleğimin

Parmaklarımda nikotin lekelerim

Ve zincirime asılı gümüş bir kaşığım

Ve ölümlülüğümü destekleyen büyük bir piyanom var

Israrla bakan vahşi gözlerim

Uçmaya güçlü bir isteğim var

Ama uçabileceğim hiçbir yer yok

Ooooh bebek telefon ettiğimde sana

Evde hâlâ kimse yok

Bir çift izci botum

Ve yok olmaya yüz tutmuş köklerim var.