Nectar

Nectar

I arose from the lullaby

Enduring yet another tale

You tempt me again

With your embrace, so tainted

Within the night you beckon

Cursing me with every glance

Bring me through

Carry my empty shadow

And guide me inside your warped labyrinth

To the well of sin

I swear I will always love you

Leave me speechless

Release my yearning

The soil I walk is clad with light

Drifting moons thrust me with their rays

And I fall inside

I lament this heritage

Cannot bid farewell

The pale face...you went as far as you could

And from that moment

I witnessed your beauty, fealt your death

Mine is yours, mine is yours

In the wake of dawn

The mist of morning linger before it leaves

Invisible eyes, red reflection

It is you

Smiling in the midst of the moor

Nectar

Ninniden yükseldim

Bir başka hikayeye katlanarak!

Beni tekrar baştan çıkarıyorsun

Sarılışınla..kokan gecenin icinde beni çağırıyorsun…

Her bakışınla beni lanetleyerek..

İçine getir beni!

Boş gölgemi taşı!

Ve çarpık labirentinde bana rehberlik et..

Günah kuyusuna..

Yemin ederim seni herzaman sevecegim…

Beni dilsiz bırak!

Tutkumu serbest bırak!

Yürüdüm toprak ışıkla örtülü

Sürüklenen aylar ışınlarıyla beni dürtüyor

Ve içeri düşüyorum!

Bu mirasın yasını tutuyorum…

Elveda diyemiyorum..

Soluk yüz..gidebildiğin kadar uzağa gittin…

Ve o andan itibaren

Güzelliğine tanık oldum..ölümünü hissettim…!

Benimki senindir..benimki senindir..

Şafak söküşünde..

Sabah sisi kaybolmadan önce oyalanıyor

Görünmez gözler kızıl yansıma!

Bu sensin

Çalılığın ortasında gülümsüyorsun