Ghost Of A Rose

Ghost Of A Rose

The valley green was so serene

In the middle ran a stream so blue...

A maiden fair, in despair,

Once had met her true love there

And she told him...

She would say...

"promise me , when you see,

A white rose you'll think of me

I love you so,

Never let go,

I will be your ghost of a rose..."

Her eyes believed in mysteries

She would lay amongst the leaves of amber

Her spirit wild, heart of a child,

Yet gentle still and quiet and mild and he loved her...

When she would say...

"promise me , when you see,

A white rose you'll think of me

I love you so,

Never let go,

I will be your ghost of a rose..."

When all was done, she turned to run

Dancing to the setting sun as he watched her

And ever more he thought he saw

A glimpse of her upon the moors forever

He'd hear her say...

"promise me , when you see,

A white rose you'll think of me

I love you so,

Never let go,

I will be your ghost of a rose..."

Bir Gülün Hayaleti

Yesil vadi çok durgundu,

Ortada akan bir akarsu öyle maviydi..

Bir bakire panayir,umutsuzluk içinde

Bir keresinde gerçek askla o burada karsilasmisti ve ona söylemisti

Söylerdi...

Söz ver bana,ne zaman beyaz bir gül görsen

Beni düsüneceksin

Seni öyle çok sevdim

Gitmene hiç izin vermedim

Ben senin beyaz gülünün hayaleti olacagim...

Gözleri gizeme inanirdi

Koyu sari yapraklar boyunca uzanirdi

Ruhu vahsi,bir çocuk yüregi

Hala uysal, ve sessiz ve yumusak

Ve çocuk onu sevdi

Kiz söyle derken:

Söz ver bana,ne zaman beyaz bir gül görsen

Beni düsüneceksin

Seni öyle çok sevdim

Gitmene hiç izin vermedim

Ben senin beyaz gülünün hayaleti olacagim...

Hersey yapilmisken kiz geri döndü

Dogan günese dans ederek,çocugun onu izledigi zaman gibi

Ve ebediyen çocuk onu gördügünü düsündü

Kiz sonsuza kadar samandiralardan görünüp kayboldu

Çocuk onu söyle demesini dinlerdi:

Söz ver bana,ne zaman beyaz bir gül görsen

Beni düsüneceksin

Seni öyle çok sevdim

Gitmene hiç izin vermedim

Ben senin beyaz gülünün hayaleti olacagim...