A Dead Poem

A Dead Poem

Ölü Bir Şiir

Focus tomorrows horizon

Sorrow means no future

Cover my face

With my guilty hands

Its the season the tress die

The birds dont sing anymore

The rivers never come back

Nature dies out

This tragic figure

Destined to hurt never heal

What end can save me

What good gives me an end

Nothing is innocent

Nothing is fair

I keep wondering

How did i end up like this

First passion

Now is lost

A dramatic dead story

I killed all i have

My sadness is

Translated into madness

I spell meaningless words

A poem for sorrow and death

Ölü Bir Şiir

Yarının ufkuna odakla

Hüzün, gelecek yok demek

Yüzümü ört

Suçlu ellerimle

Bu ağaçların öldüğü mevsim

Kuşlar artık şarkı söylemiyor

Nehirler asla geri gelmeyecek

Doğa ölüyor

Bu trajik tablo

Asla iyileşmeyen bir yara açmak kaderi

Hangi son beni kurtarabilir

Hangi iyi bana son verebilir

Hiçbir şey masum değil

Hiçbir şey adil değil

Merak edip duruyorum

Nasıl bu hale geldim

İlk tutku

Şimdi kayboldu

Dramatik ölü bir hikaye

Sahip olduğum her şeyi öldürdüm

Mutsuzluğum

Deliliğe çevriliyor

Anlamsız sözler heceliyorum

Hüzün ve ölüm için bir şiir