When She Comes

Slow motion in the quiet of the room;

so potent is the smell of her perfume

that you think she's eternal,

that you think she is everything...

but no-one knows what she is.

Repentance for all you should have said;

her entrance seems to raise you from the dead

and you think she's really with you,

and you think that she'll always stay,

always ready to forgive you,

always ready to grant you her mercy

but in her own way.

When she comes, she'll be a stranger;

struck dumb, you'll try to protest

as the drum beats out the danger...

too late, you should have noticed

that the lady with the skin so white,

like something out of Blake or Burne-Jones

always blocked out the light

and shadowed all you owned.

Still you think she's forever,

yesterday and tomorrow...

but no-one knows where she is.

Still you swear that you can win her

and your prayer is that she'll want you;

aware - once a saint, now you're a sinner

and your sins are going to haunt you

when the lady with her skin so white

like something out of Edgar Allan Poe

holds your hand so very tight

and you hope that she'll never let go.

Easy targets, easy crosswords, easy life:

these key margins leave you balanced on the knife,

bleeding darkly.

In the end it all comes down to sleazy bargains.

That hidden key - you tried so hard to find it,

all you can conceive is the effort to be worthy;

even now you need to be reminded

that La Belle Dame is without mercy.

The lady with her skin so white -

you never did quite catch her name -

now she holds you in the night

and she'll never let go again,

she'll never let go again.

odanın sessizliğinde ağır çekim

parfümünün kokusu öylesine keskin

öyle ki hep yaşayacağını sanırsın

o'nun herşey olduğunu

ama kimse bilmez o'nun ne olduğunu ...

söyleyebildiğin herşey için pişman olursun

gelişi ölümden bile uyandırır seni

ve o gerçekten seninle sanırsın

ve hep öyle kalacağını

hep seni bağışlamaya hazır

hep sana merhamet edecek

ama kendi tarzıyla ...

o gelince bir yabancı oluverirsin

kulakların duymaz, karşı gelmek istersin

davullar tehlikeyi haberdar eder

ama çok geç - farketmeliydin

bembeyaz teniyle bu hanımefendi

sanki Blake'den ya da Burne-Jones'dan fırlamış gibi

hep engeller ışığını

ve sahip olduklarını gölgeler

hala sonsuz olduğunu sanırsın

dün ve yarın

ama kimse bilmez nerede olduğunu

hala o'nu kazanacağına ant içersin

ve seni istesin diye dua edersin

farkında mısın, eskiden bir azizdin, şimdi bir günahkar

ve günahların lanetler seni

bembeyaz teniyle bu hanımefendi

sanki Edgar Allan Poe'dan fırlamış gibi

sıkıca elini tutar

ve sen hiç gitmeyeceğini umarsın

kolay hedefler, kolay bulmacalar, kolay hayat

bu gerekli şartlar seni bıçak sırtında tartar

gizlice kanar

ve hepsi sonunda can yakan kararlara gelip dayanır

bulmaya çabaladığın bu gizli anahtar

değerli olma gayretidir tüm anladığın

şimdi bile hatırlatmak gerekir sana

güzel bayan'ın acımasız olduğunu

bembeyaz teniyle bu hanımefendi- adını hiçbir zaman tam olarak bilemediğin

şimdi tutar elini gecede

ve bırakmaz bir daha

ve bırakmaz bir daha ......