Nostalgia

Nostalgia

And once again despair is kissing me

With her cold ghostly lips

My own destruction is leading me to my grave

That i digged for many times

And once again i'm becoming a spectral thought

Forgotten, sad, miserable shit

As i fall into the black spheres among lonely memories

You've broken us, piece by piece

The score of my soundtrack is written by blood

Music of suicide written in red

I did it myself, my wrists are also opened

And like my tears, it's cascading

Everything has been lost behind us

On my kness, hands on my face

The sun is appearing into the spring morning

Where i'm lying there's just nothing than my dust

Now you don't care about him

You live on the other side of feelings

But our february snow

Is now covering my lifeless body

Nostalji

Ve bir kez daha öpüyor beni umutsuzluk

Soğuk hayalet dudaklarıyla

Kendi yıkımım rehberlik ediyor bana mezarıma doğru

Bir çok kereler kazdığım mezarıma...

Ve bir kez daha hayali bir düşünce oluyorum

Unutulmuş, üzgün, sefil bir bok

Yalnız anılarda, siyah dünyaların içine düşüşüm gibi

Bizi kırdın sen, parça parça

Müziğimin başarısı kanla yazılır

İntiharın müziği kırmızıyla yazılır

Bunu kendim yaptım, bileklerim zaten açık...

Ve gözyaşlarım gibi, durmadan dökülüyor

Ardımızdaki herşey kayıp

Dizlerimin üstünde, ellerim yüzümde

Güneş, bahar sabahının içinde görünüyor

Yattığım yerde, toprağımdan başka birşey yok

Artık umursamıyorsun onu

Duyguların diğer tarafında yaşıyorsun

Ama bizim şubat karımız

Örtüyor benim cansız bedenimi