Catherine Blake

Catherine Blake

So vile men's torment was truly a pleasure

A plain that would change mankind for ever more

Catherine Blake slept fitfully in the

summer night. In the heat.

She murmured gently and moved smoothly,

this way and that. Oh, the beauty.

Her luscious eyes, delicate fingers,

clawed at her sodden bed.

Catherine smiled. Took a fabulous breath

of summer air and tasted death.

Die Erorians' visit had been successful rewarding.

With night of female screams of whimpers,

lustful dreams.

Night followed rampant night of

delicate soft gasps.

The ultimate attack on Heaven and it's glories.

Seduce them as they slept, oblivious to

their midnight tryst.

The seed of doom was planted.

Phantom raped in their dreams.

The sad ones take their own lives.

Slay their men night after night.

Catherine Blake dreamt of a horror.

Of passion too and of terror.

Over her silent breast, shadows swept,

shades caressed.

Motherhood was destroyed by the seed

and laid to waste.

A great rift was born. Men and the

world were torn.

The daggers went in deep, vile and sickening.

Women swept awat all infancy from their wombs.

And still the Lord God remained silent,

no utterance, no movement, no tears.

The earth became red.

The cutting machines of man.

Disgust and hatred for the lives of woman.

The butchery, the savagery,did spill

unto themselves.

A chorus of agony from Heaven and Rain poured

In a colossus of angels tears.

The creature of all sins. The lord of the

bleakest abode.

Did wonder at the silence.

What did the Almighty know?

All Hell did fill with the screaming souls

of dead men.

The mighty army of God did stand and wait,

Hoping our lord would unleash them all.

The great fiery pit. Hordes ripped apart.

Chaos ensued, screaming from the dark.

Observing his darkened child, in the miserable

corners of earth

The great heart of God will heal up the earth.

The Lord watched as his beloved slipped silently

Back into the darkness below

Catherine Blake

Aşağılık erkeklerin işkenceleri gerçekten de bir hazdı.

İnsanlığı sonsuz dek değiştirecek bir plan.

Catherine Blake hasta, uyuyordu yaz gecesinde

Sıcaklığın içinde.

Nazikçe mırıldanıyordu ve hoşça kıpırdanıyordu,

Şuraya ve buraya. Oh, güzellik.

O pek tatlı gözleri, narin parmakları,

Islak yatağını pençelemiş.

Catherine gülümsedi. Müthiş bir nefes aldı

Yaz havasından ve ölümün tadına baktı.

Die Erorian’ların ziyareti zaferle sonuçlandı, ödülle.

Kadınların çığlıkları ve inlemeleriyle , şehvetle

Dolu geceler.

Gece geldi, sınır tanımayan yumuşak,narin soluk kesilmelerin gecesi.

Bütün Cennet’e ve onun şerefine nihai saldırı.

Ayart onları, onlar uyurken, geceyarısındaki randevularına kayıtsız.

Kör talihin tohumu ekilmişti.

Phantom rüyalarına tecavüz etti.

Üzgün kişiler kendi canlarını aldılar.

Gece ardına gece adamlarını ölüdürün.

Catherine Blake rüyasında bir dehşet gördü,

Ve bir tutku ve bir terör.

Sessiz göğüslerinin üzerinden gölgeler geçti,

karanlıklar okşadı.

Analık, tohum tarafından yokedildi,

Ve israf olarak yatırılmış.

Geniş bir yarık doğdu. İnsanlar ve dünya

Yırtıldı.

Bıçaklar hasta edici, aşağılık bir şekilde içeri girdi.

Kadınlar bütün çocukluklarını rahimlerinden süpürdüler.

Ve yine de Tanrı sessiz kaldı.

Söylenme yok, hareket yok, gözyaşı yok.

Toprak kırmızıya döndü.

İnsanların kesici makineleri.

Kadınların yaşamı için nefret ve kin.

Kasapçılık, vahşet aralarında dağıldı.

Acının korosu cennetten, meleklerin gözyaşlarından oluşan

Muazzam bir yağmur döktürdü.

Bütün günahların yaratığı. En çıplak abidenin lordu.

Sessizlikte şaşkına döndü.

Kadiri Mutlak ne biliyordu?

Bütün Cehennem ölü adamların çığlık atan ruhları ile doldu.

Tanrı’nın güçlü ordusu durdu ve bekledi.

Tanrımız onları serbest bırakır diye umut ettik.

Büyük ateşli çukur. Göçebeler dağıldı.

Kaos ardı ardına geldi, karanlıktan çığlık atarak.

Kararmış çocuğunu izeleyerek, dünyanın sefil köşelerinde.

Tanrının geniş kalbi dünyayı iyileştirecektir.

Tanrı, sevdiği kişi sessizce tekrar karanlığın içine düşerken izledi.