The Warrior's Prayer

The Warrior's Prayer

Grandfather tell me a story

Oh all right go and get your storybook

No no not one of those a real story

A real story

Yes tell me about when you were a boy

Well then

I shall have to take you back with me a long way in time

It was my thirteenth year on a cold winter’s day

As i walked through the enchanted forest

I heard the sound of horses and men at arms

I felt compelled to walk on and find the place of these sounds

When the forest did clear i was standing on a hill

Before me was a great plain upon it the armies of the world

Standing waiting

I thought to myself for whom or for what are they waiting

Suddenly a gust of wind came up from the north

There appeared a lone rider holding a sword of steel

Then from the south came another bearing a battle ax

From the east came a third holding a spiked club

And finally from the west

A rider who wielded a great hammer of war

With them came their soldiers of death

Followed by an army of immortals

They were few in number

But the look in their eyes told all who beheld them

That they would leave this day only in victory or death

And there was a great silence

My heart began to pound

Storm clouds filled the sky with darkness

Rain came

And the four winds blew with such anger

That i held fast to a tree

I watched the four riders raise their weapons into the air

Without warning screaming their war cry

They led the attack

Down to the battle they rode

They met the armies of the world with a mighty clash

I could feel the ground shake

The earth drank much blood that day

Each of the four was unto himself a whirlwind of doom

When the smoke did clear

Many thousands were dead

There was much blood and gore

Their bodies lay broken and scattered across the battlefield

Like brown leaves blown by the wind

And i saw the four ride together to the top of the hill

While below them the soldiers of death assembled

All those who would now swear allegiance to them

And the four spoke the words of the warriors prayer

Gods of war i call you

My sword is by my side

I seek a life of honor free from all false pride

I will crack the whip with a bold and mighty hail

Cover me with death if i should ever fail

Glory majesty unity

Hail hail hail

And as i stood and looked on

I heard the armies of the world hail them without end

And their voices of victory carried long and far throughout the land

Well that’s it

Did you like the story

Yeah it was great

Oh good i’m glad

Now off to bed with you

Grandfather

Yes

Who were those four men

Who were they

They were the metal kings

Savaşçının Duası

Olur git hikaye kitabını getir

Hayır hayır onlardan değil gerçek bir hikaye

Gerçek bir hikaye?

Evet bana çocukluğunu anlat

Olur öyleyse seni zamanda çok gerilere götürmem lazım

" onüç yaşımdaydım soğuk bir kış gününde

Büyülü ormanda gezerken atların ve silahlı adamların seslerini duydum

Kendimi yürümeye ve bu seslerin kaynağını bulmaya zorunlu hissettim

Ormandan çıktığımda bir tepede duruyordum arkamda dünyanın askerleri vardı

Durmuşlardı bekliyorlardı içimden neyi kimi bekliyorlar dedim

Bir anda kuzeyden bir rüzgar esti ve elinde çelik bir kılıçla bir atlı çıktı

Sonra güneyden başka bir tanesi elinde bir savaş kılıcıyla

Doğudan bir üçüncü elinde çivili bir sopayla geldi

Ve sonunda batıdan elinde büyük bir savaş çekiciyle son atlı geldi

Onlarla beraber ölüm askerleride bir ölümsüzler ordusu tarafından

Takip edildiler sayıca azdılar ama gözlerindeki bakış onların bugünü ancak

Zaferle veya ölümle terk edeceklerini söylüyordu ve büyük bir sessizlik oldu

Kalbim heyacanla atmaya başladı fırtına bulutları gökyüzünü kararttı yağmur başladı

Dört rüzgar bütün güçleriyle estiler bir ağaca tutunmak zorunda kaldım

Ve dördünün silahlarını havaya kaldırdıklarını gördüm uyarmadan

Savaş çığlıklarıyla saldırıya başladılar doğrudan savaşa koştular

Dünyanın ordularını büyük bir çarpışmayla karşıladılar

Yerin sarsıldığını hissedebiliyordum toprak o gün bol bol kan içti

Dörtlünün herbiri tek başlarına birer fırtına gibiydiler

Duman dağıldığında binlercesi ölmüştü ortalıkta çok fazla kan vardı

Vücutlar savaş alanında aynı rüzgardaki kahverengi yapraklar gibi

Kırılmış ve parçalanmış yatıyordu ve dördünü tepeye doğru koşarken gördüm

Arkalarında ölüm askerleri belirdi onlara bağlılık yeminiyle

Ve dördü savaşçının duasını okudular

Savaş tanrıları size sesleniyorum

Kılıcım benimle beraber

Şerefli bir hayat sürerim

Tüm sahte gururdan uzak

Kırbacı büyük güçlü bir selamla engelleyeceğim

Eğer yenilirsem beni ölümle kaplayın

Zafer saygınlık birlik

Selam selam selam...

Ve ayağa kalkıp baktığımda dünyanın ordularının onları bitmez bir şekilde

Selamladığını duydum ve onların zafer sesleri heryerde yankılandı

Evet, hikaye buydu beğendinmi

Evet harikaydı

Oo iyi sevindim şimdi yatağa

Dede

Evet?

Bu dört adam kimdi

Kimler miydi?

Onlar metalin krallarıydı !!!