Black Heaven

Black Heaven

Behold us, my lord

We are dying

Among the bleeding ruins

Of our world,

Our voice is suffocated by cry

And our souls

Lie forsaken in their pain.

Mankind raises

Their arms to you

And from their hands

Their children's blood drips,

We are dragging ourselves

To our end why, my lord,

Don't you come and save us?

An ebony mantle

Has darkened the sun

And the eternal night

Will rule over the light.

Please, don't let me suffer here

In this cold cruel black heaven.

I've seen the oceans die

And i've heard the wind cry,

I'll wander in the shadow of death,

Untill its hands close my tearful eyes

Siyah Cennet

Farkımıza var, efendim

Ölüyoruz

Kanayan yıkıntıları arasında

Dünyamızın,

Sesimiz ağlamaktan boğuldu

Ve ruhlarımız

Acılar içinde terkedilmiş uzanıyor

İnsanoğlu uzatıyor

Sana kollarını

Ve ellerinden

Çocuklarının kanları damlıyor,

Bizler kendimizi sürüklüyoruz

Sonumuza doğru niçin, efendim,

Gelip bizi kurtarmaz mısın?

Abanoz bir manto

Güneşi kararttı

Ve sonsuz gece

Işığa hakimiyet kuracak

Lütfen, burada acı çekmeme izin verme

Bu soğuk, zalim siyah cennette.

Okyanusların öldüğünü gördüm

Ve rüzgarların ağladığını duydum,

Ölümün gölgesinde dolaşacağım,

Onun elleri ağlayan gözlerimi kapatana dek.