Beneath The Burial Surface

The sky is darkening, soon the night befall

Righteously angels are weeping for my soul

All childhood dreams are soon to be lost

All innocence to be shattered

I am the fallen, from grave

Water from a thousand tears floats in streams

The feeling from a thousand years flow over me

As I once again return to the cemetary gate

I hear the dismal call from the hollow grave

My face is a river

See my eyes as they drown in black

My sacred doom and nemesis

Beneath the burial surface

To the final act of the immortal sin

I am lead by funeral winds

The life I leave to exchange with death

As the charlatan breeds with a dragons breath

Crossing the path to the world below

In a deathlike silence I chamber my soul

Ancient black, silent gloom

Cathedral bells are calling doom

In velvet dreams I am touched by sin

As night arrives in its purple shades

I drift across the shallow graves

The soul is streaming in the wind

Dark is the blessing that I am in

As darkness falls and the cold silence reigns

The nocturnal void shall become my faith

I'll transcend unto where shadows dance

A gentle kiss and like a bird I'll fly

Into the spheres of demise

Desireously in dark romance

Henüz gece olmadan gökyüzü kararıyor,

Erdemli melekler ruhum için gözyaşı döküyor,

Bütün çocukluk rüyaları hemen yok olmaya başlıyor,

Tüm masumiyet paramparça...

Zarafetten, güzellikten düşmüş olanım.

Bin gözyaşından oluşan su, akıntıların üstünde yüzüyor,

Binlerce yıllık duygu seli üstümden akıp geçiyor,

Bir kez daha mezarlıktaki rüzgara dönüştüm,

Boş mezardan gelen kasvetli çağrıyı duyarak...

Yüzüm bir ırmak, -

Siyahın içinde boğulan gözlerimi gör!

Kutsal kıyametim ve intikamım,

Tabutun altında.

Ölümsüz günahın son rolüne

Cenaze rüzgarları tarafından götürülüyorum.

Ölümle değiştirmek için terk ettiğim hayat,

Bir ejderin nefesiyle şarlatanın yetiştirilmesi gibi

Aşağı dünyanın yolundan geçiyorum

Ölümcül sessizlikte ruhumu tamamlıyorum...

Antik siyah, sessiz karanlık...

Katedral çanları kıyameti çağırıyor...

Günahla dokunduğum kadife rüyalar...

Gece mor gölgelere dönüştüğünde

Sığ mezarlara sürükleniyorum,

Ruhum rüzgarda dalgalanıyor,

İçinde bulunduğum karanlık beni kutsuyor...

Karanlık çöküp soğuk sessizlik oluştuğunda,

Gecenin boşluğu şeref sözüm olacak, -

Gölgelerin dans ettiği tarafa geçinceye dek...

Kuşunki gibi yumuşak, hafif bir öpücük, -

Uçana dek

Ölümün çevresinde

Karanlık hayallerde tutkuyla...

Gönderen : Medusa